Rita van der Vegt
Open Ateliers Jordaan 14, 15 en 16 mei 2016, Amsterdam
15
Rita van der Vegt
Villa Vegtlust
Vinkenstraat 123-huis
1013 JP Amsterdam
ritavandervegt@hetnet.nlhttp://www.ritavandervegt.nl/0620431731

Over de kunstenaar
Het materiaal waarmee Rita van der Vegt werkt is klei. Ze is gefascineerd door de biologische en geologische rijkdom van de aarde: levende materie waaraan ze haar sensitieve handschrift geeft. Haar beelden zijn organische vormen die zich als vanzelfsprekend voegen in het landschap waarin ze zijn geplaatst. Er is een spanningsveld tussen ruimte en sculptuur en een dynamiek tussen het object en de kijker.

Rita van der Vegt maakt zowel groot als klein werk, waarbij ze streeft naar monumentaliteit, maar altijd met een intiem karakter. "Als ik met een groot beeld bezig ben, boetseer ik aan een enorme homp klei met mijn handen maar ook met een mes, een spa of een schop. Er vallen dan schraapsels af, die ik voorzichtig apart leg: fragmenten waarin ik, als ik goed kijk, een eigen beeldende kwaliteit zie. Het zijn vormen, brokstukken, die een opgeslagen herinnering oproepen. Iets uit een landschap, een gebeurtenis, een emotie of een verhaal. Die 'valsels' / schraapsels / brokstukken waarin ik wat zie, staan of liggen zichtbaar op planken in mijn atelier.
Tussen de bedrijven door werk ik met die vormen, intuïtief en kritisch: ik plak ze aan elkaar, zoek er nog wat bij, boetseer. De kunst is om niet bang te zijn voor al die mogelijkheden, de chaos zijn gang te laten gaan. Zo ontstaan schetsmodellen, ruwe driedimensionale ontwerpen, ritmen.
Dan, na de eerste stook, breng ik glazuur op in verschillende tinten, daarna moeten ze vaak een paar keer opnieuw de oven in, want het duurt bijna altijd lang voordat een beeld naar mijn zin is omdat de huid van het object zoveel betekent. Temperaturen tot twaalfhonderd graden geven de mooiste glazuurkleuren. Bovendien: het werk kan dan buiten alle weer en wind weerstaan.
Soms dienen de kleine objecten alleen als uitgangspunt voor nieuw groter werk, dikwijls worden het autonome sculpturen. Waar ik uitkom na alle keuzes en ingewikkelde chemische veranderingen door het bakken, is ook voor mij vaak een verrassing.
Mijn beelden zijn samengebalde stukken vuur- en vorstbestendige aarde. Ze spiegelen, ter ere van onze prachtige planeet, wat in beweging was of tot rust gekomen is".

In haar werk zien we geen pasklare antwoorden op de visuele wereld die ons omringt. Wel geeft zij een duidelijk gezicht aan menselijke gevoelens en verbeeldt zij een wereld waarin de kracht en spanning van de natuur voelbaar zijn. Inspiratie vindt zij onder andere in de organische werken van Louise Bourgeois, Roberto Cuoghi, Phillida Barlowe en de schilder Frank Auerbach.

"Het is de wind mijn lieve kind"